Dermân arardım derdime
Derdim bana dermân imiş
Bürhân sorardım aslıma
Aslım bana bürhân imiş.
(Hay Hay)

Sağ u solum gözler idim
Dost yüzünü görsem deyü
Ben taşrada arar idim
Ol cân içinde cân imiş.
(Hay Hay)

Savm u salât u Hac ile
Sanma biter zâhid işin
İnsân-ı kâmil olmaya
Lâzım olan irfân imiş.
(Hay Hay)

Mürşid gerektir bildire
Hakk'ı sana hakk'a yakîn
Mürşidi olmayanların
Bildikleri gümân imiş.
(Hay Hay)

Öyle sanırdım ayriyem
Dost gayrıdır ben gayriyem
Benden görüp işiteni
Bildim ki ol cânân imiş.
(Hay Hay)

Kande gelir yolun senin
Ya kande varır menzilin
Nerden gelip gittiğini
Anlamayan hayvân imiş.
(Hay Hay)

Her mürşide dil verme
Kim yolun sarpa uğratır
Mürşidi kâmil olanın
Gâyet yolu âsân imiş.
(Hay Hay)

Anla hemen bir söz durur
Yokuş değildir düz durur
Âlem kamû bir yüzdürür
Görende anı hayrân imiş.
(Hay Hay)

İşit Niyazî'nin sözün
Bir nesne örtmez Hakk yüzün
Hakk'tan ayân bir nesne yok
Gözsüzlere pinhân imiş.
(Hay Hay)

Güfte : Niyazi Mısri
Beste : Anonim
Makam : Hüseyni / İllallah
Okuyan : Fatih Koca