Hak bir gönül verdi bana,
Hâ demeden hayran olur,
Bir dem gelir şadan olur,
Bir dem gelir giryan olur.

Bir dem cehalette kalır,
Hiç nesneyi bilmez olur,
Bir dem dalar hikmetlere,
Câlinus u lokman olur.

Bir dem sanarsın kış gibi,
Şol zemheri olmuş gibi,
Bir dem beşaretten doğar,
Hoş bağ ile bostan olur.
Hu hu hu hu hu.

Bir dem dev olur ya peri,
Viraneler olur yeri,
Bir dem uçar belkıs ile,
Sultan-ı ins u can olur.
Hu hu hu hu hu.

Bir dem gelir söyleyemez,
Bir sözü şerh eyleyemez,
Bir dem dilinden dür döker,
Dertlilere derman olur.

Bir dem varır mescitlere,
Yüz sürer orda yerlere,
Bir dem varır deyre girer,
İncil okur ruhban olur.

Bir dem çıkar arş üzere,
Bir dem iner tahtes-sera,
Bir dem sanasın katredir,
Bir dem taşar umman olur.
Hu hu hu hu hu.

Bir dem döner cebrail'e,
Rahmet saçar her mahfile,
Bir dem gelir gümrah olur,
Miskin yunus hayran olur.

Bir dem gelir isa gibi,
Ölmüşleri diri kılar,
Bir dem girer kibr evine,
Firavun’la haman olur.
Hu hu hu hu hu.


Güfte : Yunus emre
Beste : Ahmet hatipoğlu
Makam : Nikriz ilahi / Hay - Hu 
Okuyon : Ahmet Özhan