Hor bakma sen toprağa, toprakta neler yatar?
Kani bunca evliyâ, yüz bin Peygamber yatar.
Cennette buğday yiyen, gaflet gömleğin giyen,
Hem dünyaya meyleden, Âdem Peygamber yatar.

Arkasında kum çeken, gözyaşıyla yuğuran,
Kâbe'ye temel kuran, Halîl Peygamber yatar.
Vücudunu kurt yiyen, kurt yedikçe şükreden,
Belâlara sabreden, Eyyûb Peygamber yatar.

Balık karnında yatan, deryaları seyreden,
Kabak kökün yastanan, Yûnus Peygamber yatar.
Kuyuda nihân olan, köle diye satılan,
Mısır'a sultan olan, Yûsuf Peygamber yatar.

Yûsuf'un yâvû kılan, kurt ile dâvâ kılan,
Ağlayıp gözsüz kalan, Yâkub Peygamber yatar.
Asâsını ejder eden, bahra vurup yol eden,
Firavun helâk eden, Mûsa Peygamber yatar.

O Allah'ın habîbi, dertlilerin tabîbi,
Enbiyâlar serveri, Resûl Muhammed yatar.
Hayber kal'asın yıkan, kâfiri oda yakan,
Şahinler gibi bakan, Ali gibi er yatar.

Ata ana gülleri, Kur'an okur dilleri,
Fatm'ana oğulları; Hasan, Hüseyin yatar.
İğnesin suya atan, balıklara getirten,
Tâcın tahtın terkeden, İbrâhim Ethem yatar.

Gündüzler sâim olan, geceler kâim olan.
Âriflerin sultanı, Bâyezîd Bestâmî yatar.
O hakîkat erleri, gelip geçti her biri.
Konya'da o Mevlâna, Hüdevendigâr yatar.

Çok Hakk'ın has kulları, fikreyle sen bunları.
Çoktur Hakk'ın has kulları, fikreyle bunları,
Saysan erenleri, görsen ne sultanlar yatar.
Yûnus sen de ölürsün, kara yere gidersin,
Kara toprak altında, çok günâhkâr kul yatar.

Güfte: Yunus Emre
Beste:
Makam: / Hepsinde Okunur
Usul: Sofyan
Okuyan: