Şem'i ruhuna cismimi pervane düşürdüm
Evrak-ı dili âteş-i sûzâna düşürdüm
Bir katre iken kendimi ummana düşürdüm
Mevlâyı seversen benî söyletme gamım var

Dinle sözümü sâna direm özge edadır
Derviş olana lâzım alan aşk-ı Hudâ'dır
Aşıkın nesî vâr ise ma'şûka fedadır
Semâ' safa cana şifa ruha gıdadır

Ey sofi bizim sohbetimiz cana safadır
Bir cur'amızı nüş edegör derde devadır
Hakk ile ezel ettiğimiz ahde vefadır
Semâ' safa cana şifa ruha gıdadır

Aşk ile gelin eyliyelim zevk-u safâyı
Göklere değin irgörelim Hu ile Hâyı
Mestane olup depredelim çeng ile nâyi
Semâ' safa cana şifa ruha gıdadır

Işk ile gelin tâlib-i cûyende olalım
Şevk île safâlar sürelim zinde olâlım
Hazret-i Mevlânâ'ya gelin bende olâlım
Semâ' safa cana şifa ruha gıdadır

Ben bilmez idim gizli ayan hep sen imişsin
Tenlerde vü canlarda nîhan hep sen imişsin
Senden bu cihan içre nişan ister idim ben
Âhır bunu bildim ki cihan hep sen imişsin

İy ki hezâr-âferin bû nice Sultan olur
Kulu olan kişiler husrev-u hakan olur
Her ki bu gün Veled'e înanuban yüz süre
Yoksul ise bay olur bây ise Sultan olur

Güfte: Sultan Veled
Beste: Sultan Veled
Makam: Segah / Muhabbet Başlangıç
Usul: Devr-i Revan
Okuyan: Savaş Barkçin

Bütün İlahilere Bak 21. Yüzyılda Tasavvuf Nasıl Yaşanır?