Severim ben seni candan içeri,
Yolum vardır bu erkandan içeri.

Beni bende demem, bende değilim,
Bir ben vardır bende, benden içeri.

Şeriat, tarikat yoldur varana,
Hakikat, marifet, andan içeri.

Süleyman kuş dilin bilir dediler
Süleyman var Süleyman'dan içeri.

Nereye bakar isem dopdolusun,
Seni kanda koyam benden içeri!

O bir dilberdürür yoktur nişanı,
Nişan olur mu nişandan içeri.

Beni benden sorman, bende değilim,
Sûretim boş yürür dondan içeri.

Beni benden alana ermez elim,
Kadem kim basa Sultan'dan içeri.

Tecellîden nasib erdi kimine,
Kiminin maksudu bundan içeri.

Kime didâr gönünden şule değse,
Onun şulesi var günden içeri.

Senin aşkın beni benden alıptır,
Ne şirin dert bu dermandan içeri.

Unuttum, din diyanet kaldı benden.
Bu ne mezheptürür dinden içeri.

Dinin terkedenin küfürdür işi,
Bu ne küfürdür imandan içeri.

Geçer iken Yunus şeş oldu dosta,
Ki kaldı kapıda andan içeri.

Güfte : Yunus Emre
Beste : Anonim
Makam : Hüseyni / İllallah - Allah
Okuyan : Halil Necipoğlu