Şûride vü şeyda kılan, yarin cemalidir beni.
Alemlere rüsvâ kılan, yarin cemalidir beni.

Aklımı başımdan alan, beni sevdalara salan,
Bir mürşide bende kılan, yarin cemalidir beni.

Kaddim büküp yay eyleyen, bağrım delip nây eyleyen,
İşim gücüm vay eyleyen, yarin cemalidir beni.

Aklımı bîhuş eyleyen, her bağrımı baş eyleyen,
Alemde sarhoş eyleyen, yarin cemalidir beni.

Dil mülkünü âbât eden, miskin gönüllü şâd eden,
Gayrı hevesle yâd eden, yarin cemalidir beni.

Gönlümü gayrıdan kesen, kendisine mahsus kılan,
Aşka giriftar eyleyen, yarin cemalidir beni.

Varlığımı elden alan, yokluk makamına salan,
Aşk denizine daldıran, yarin cemalidir beni.

Daim beni mahzun eden, dağa salıp Mecnun eden,
Hem aşka mustağrak eden, yarin cemalidir beni.

Gözlerimi giryan eden, ciğerimi büryan eden,
Yunus'u sergerdan eden, yarin cemalidir beni.

Güfte: Yunus Emre
Beste: Nesip Efendi
Makam: Saba / Hay - Hu
Usul:
Okuyan: Mehmet Emin Ay

Bütün İlahilere Bak 21. Yüzyılda Tasavvuf Nasıl Yaşanır?