Tedbirini terk etme takdir Hûda’nındır
Sen yoksun o benlikte hep vehm ü gümanındır
Birden bire bul aşkı bu tuhfe bulanındır
Devran olalı devran erbâb-ı safânındır
Âşıkta keder neyler gam halk-ı cihanındır
Koyma kadehi elden söz Pîr-i Mugân'ındır

Ey dil sen o dildâra layık mı değilsin ya
Da'va-yı muhabbete sadık mı değilsin ya
Özrü nedir Azrâ'nın Vâmık mı değilsin ya
Bu gam ne gezer sende âşık mı değilsin ya
Âşıkta keder neyler gam halk-ı cihanındır
Koyma kadehi elden söz Pîr-i Mugân'ındır

Meyhaneyi seyrettim uşşâka matâf olmuş
Teklif ü tekellüften sükkânı muaf olmuş
Bir neşe gelip meclis bî havf u hilâf olmuş
Gam sohbeti yâd olmaz meşrebleri saf olmuş
Âşıkta keder neyler gam halk-ı cihanındır
Koyma kadehi elden söz Pîr-i Mugân'ındır

Mahzun idi bir gün dil meyhâne-i ma’nâda
İnkâra döşenmiştim efkâr düşüp yâda
Bir Pîr gelip nâgâh pend etti ale’l-âde
Al destine bir bâde derd ü gamı ver bâde
Âşıkta keder neyler gam halk-ı cihanındır
Koyma kadehi elden söz Pîr-i Mugân'ındır

Bir bâde çek efzun kap mecliste zeber-dest ol
Atma ayağın taşra meyhanede pâ-best ol
Alçağa akar sular pây-i huma düş mest ol
Pür-cûş olayım dersen Gâlib gibi düş mest ol
Âşıkta keder neyler gam halk-ı cihanındır
Koyma kadehi elden söz Pîr-i Mugân'ındır

Güfte : Şeyh Gâlip Dede
Beste : Anonim
Makam : Hüseyni / Allah
Usûl :
Okuyan : Ahmet Özhan